Útskurður er nauðsynlegur ferill í framleiðslu á þrýstinæmum merkimiðum, en tæknideildir prentfyrirtækja sem framleiða merkimiða gleyma honum oft. Gæði útskurðarins hafa bein áhrif á upplifun notandans. Meðal algengra vandamála er „merkimiðar fljúga“ eða „merkimiðar lyfta“ (þar sem merkimiðar eru dregnir burt með úrgangsefninu við afklæðningu) viðvarandi og vandræðalegt vandamál. Svo, hvað veldur þessu vandamáli nákvæmlega?
01. Ófullnægjandi skurðardýpt
Ef skurðarblaðið sker ekki alveg í gegnum yfirborðsefnið getur úrgangsefnið auðveldlega dregið merkimiðana í burtu og valdið „fljúgandi merkimiðum“. Að auki, ef límlagið er ekki alveg rifið, getur það einnig leitt til þess að merkimiðar berist með úrganginum. Þetta gerist vegna þess að límið undir úrgangsefninu festist við límið undir merkimiðunum og veldur því að merkimiðar lyftast öðru hvoru, oft með „strengjaáhrifum“.
02. Endurflæði líms eftir stansskurð
Í umhverfi með miklum hita eykst fljótandi límeiginleiki. Ef mikil fjarlægð er á milli skurðarstöðvarinnar og úrgangsfjarlægingarstöðvarinnar getur áður skorið límlag flogið aftur og límt sig aftur. Í þessu tilviki er staðsetning og fjöldi merkimiða sem lyftast upp af úrgangsefninu óreglulegur. Þegar merkimiðinn er aðskilinn frá úrganginum má sjá greinilega strengjamyndun. Þetta fyrirbæri er svipað og strengjamyndun af völdum ókláraðs límlags en hægt er að greina á milli þeirra með litunaraðferð: við endurflæði líms er skurðardýptin tiltölulega djúp og blaðför eru sýnileg á sílikonlaginu á losunarfilmunni. Ef límlagið er ekki alveg skorið er skurðardýptin grunn, með daufum eða engum blaðförum á sílikonlaginu.
Til að draga úr líkum á endurflæði límsins skal stytta fjarlægðina á milli stans- og úrgangsfjarlægingarstöðvarinnar. Með því að auka úrgangsfjarlægingarhornið getur það hjálpað til við að lágmarka strengjamyndun. Minni úrgangsfjarlægingarrúllur og stærri fjarlægingarhorn geta hjálpað til við að afhýða úrgangsefnið fljótt, sem dregur úr viðloðun þess við merkimiðalímið og auðveldar aðskilnað.
03. Gallar í skurðarblaðinu
Ef merkimiðar lyftast stöðugt af sama stað á úrgangsefninu skal fjarlægja merkimiðann varlega og skoða punktinn með stækkun. Ef rifnar pappírsþræðir finnast bendir það venjulega til (skárs) í blaðinu, sljóss blaðs eða dældar í samsvarandi steðjastöðu. Þetta stafar af því að yfirborðsefnið er ekki alveg skorið vegna vandamála með blaðið, svipað og vandamál sem orsakast af eyðum á blaðendum.
04. Svæði með óhóflegu úrgangsefni
Fyrir hringlaga, tromlulaga eða sérlaga merkimiða eykur stærra hlutfall úrgangsflatarmáls á móti merkimiðaflatarmáli togkraftinn við aftöku úrgangs, sem gerir það auðveldara að lyfta merkimiðum. Með því að bæta við aukablöðum innan úrgangsflatarmálssvæðisins á plötunni er hægt að auka kraftinn við aftöku og draga þannig úr lyftingu merkimiða.
05. Lítill límkraftur
Lágt afhýðingarkraftur þrýstinæma límsins getur valdið því að merkimiðar fljúgi út við stansskurð og endurspólun. Tvær meginástæður:
(1) Flögnunarkraftur límsins er í eðli sínu of lágur eða efnið hefur verið geymt of lengi, sem veldur breytingum á líminu og sílikoninu.
(2) Geymslu- eða vinnsluhitastig er of lágt. Frosið lím sem hefur ekki þiðið, eða harðnað límlag í köldu umhverfi, dregur úr viðloðun við leysifilmuna.
06. Of mikil þykkt og stífleiki á efninu á framhlið merkimiðans
Þykkari eða þéttari yfirborðsefni eru almennt stífari. Eftir stansskurð geta stífir merkimiðar sem fara yfir tiltölulega litlar stýrirúllur auðveldlega losnað frá fóðrinu ("flogið af"). Þeir eru einnig líklegir til að detta eða fljúga við sjálfvirka merkimiðadreifingu. Þess vegna eru þykk (t.d. lagskipt merkimiðar), stíf og þétt efni óhentug fyrir litla merkimiða.
07. Límmyndun á deyjablaði sem veldur forlyftingu á jaðarhluta
Ef lím festist við stansblaðið þegar það sker í gegnum límlagið, getur lyfting blaðsins losnað að hluta til af brúnum miðans, sem skapar forlyft ástand. Minni miðar eru viðkvæmari fyrir því að fljúga út við aftöku og endurspólun úrgangs.
08. Röng notkun á afhýðingarsvampi (útkastsvampi)
Að setja upp afklæðningar-/útkastsvamp aftan við merkimiðasvæðin á stansplötunni hjálpar til við að halda merkimiðunum niðri þegar blaðið dregst inn og kemur í veg fyrir að þeir lyftist fyrirfram. Enginn svampur ætti að vera settur aftan við úrgangssvæðin, sem gerir þeim kleift að lyftast fyrirfram og losna auðveldlega frá fóðrinu. Rétt notkun svamps tryggir mýkri afklæðningu úrgangs og dregur verulega úr flaugum fyrir lítil merkimiða. Miðlungsþéttleiki útkastsvampur er ráðlagður fyrir flatbed stansa.
09. Lágt umhverfishitastig
Lágt hitastig getur einnig valdið því að merkimiðar fljúgi. Kuldi harðnar límið og gerir filmuefnið stíft og minna sveigjanlegt. Hert lím hefur verri bindingu við fóðrið og minni afhýðingarkraft. Þessi tegund af flýgi á sér oft stað við endurspólun eftir stansskurð, rifjun í litlar rúllur eða sjálfvirka merkimiðaásetningu.
10. Of mikil spenna í merkimiðalamineringu
Á plastfilmuþrýsti teygir of mikil spenna á filmunni, sem veldur því að hún krullast að yfirborðsefninu eftir plastfilmuþrýsti. Eftir stansskurð og fjarlægingu úrgangs geta einstakir merkimiðar, vegna þvingunar frá nærliggjandi efni, krullast upp, sem leiðir til þess að þeir fjúka út við endurspólun eða sjálfvirka dreifingu. Til að athuga spennu plastfilmunnar skal ekki fjarlægja plastfilmuna beint af fóðrinu. Í staðinn skal herma eftir sjálfvirkri dreifingu með því að krulla fóðrið til að ýta merkimiðanum af og láta það falla náttúrulega með límhliðina niður á slétt sílikonhúðað yfirborð. Rétt spenntur merkimiði mun liggja flatt; merkimiði með of mikilli spennu mun krullast upp í endunum að yfirborðsefninu.
Birtingartími: 9. maí 2026
